Sąd konkursowy

• Przewodniczący: dr hab. inż. arch. Krzysztof Koszewski, prof. PW, dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej
• prof. dr hab. inż. arch. Magdalena Kozień-Woźniak, dziekan WA Politechniki Krakowskiej
• dr hab. inż. arch. Agata Gawlak, prof. P.P., dziekan WA Politechniki Poznańskiej
• dr hab. inż. arch. Tomasz Bradecki, prof. P.Ś., dziekan WA Politechniki Śląskiej
• dr hab. inż. arch. Kinga Racoń-Leja, prof. PK, Towarzystwo Urbanistów Polskich 
• prof. dr hab. inż. arch. Marek Pabich, dyrektor Instytutu Architektury i Urbanistyki Politechniki Łódzkiej
• mgr inż. arch. Klara Janicka, dyrektor d.s. zrównoważonego rozwoju APA Wojciechowski
• arch. Piotr Jurkiewicz, Koło Architektury Zrównoważonej OW SARP
• dr inż. arch. Dariusz Śmiechowski, Koło Architektury Zrównoważonej OW SARP
• prof. dr hab. inż. arch. Elżbieta Dagny Ryńska, WA Politechniki Warszawskiej
• dr hab. inż. arch. Joanna Klimowicz, WA Politechniki Warszawskiej
• dr inż. arch. Michał Gołębiewski, WA Politechniki Warszawskiej
• dr inż. arch. Magdalena Grochulska-Salak, WA Politechniki Warszawskiej
• dr inż. arch. Anna Nowak, WA Politechniki Warszawskiej
• dr inż. arch. Michał Pierzchalski, WA Politechniki Warszawskiej
• dr inż. arch. Mateusz Płoszaj-Mazurek, WA Politechniki Warszawskiej
• dr inż. arch. Anna Tofiluk, WA Politechniki Warszawskiej, sekretarz Sądu Konkursowego
• dr arch. kraj. Kinga Zinowiec-Cieplik, WA Politechniki Warszawskiej

Na posiedzeniu sądu konkursowego jury wybrało laureatów w obu kategoriach i przyznał następujące nagrody:

DYPLOMY INŻYNIERSKIE

WYRÓŻNIENIE

Zuzanna Schleifer, Wydział Architektury Politechnika Warszawska

Tytuł Pracy: Reclaiming Urban Space. Concept design of repurposing office building in Mokotów, Warsaw

Promotor: dr inż. arch. Jakub Heciak

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Autorka pracy stworzyła manifest przeciwko wyburzaniu, proponując głęboką adaptację (Adaptive Reuse) biurowca "Saturn" na warszawskim Służewcu Przemysłowym.

Uratowanie istniejącego szkieletu żelbetowego pozwoliło drastycznie obniżyć emisje, a nowa funkcja mieszkalno-usługowa przełamuje uciążliwą, biurową monokulturę dzielnicy. Analiza rzutów znakomicie demonstruje, że powtarzalna, sztywna siatka słupów komercyjnych może być sprawnie i bezinwazyjnie podzielona na zróżnicowane, funkcjonalne jednostki mieszkalne.

Jury doceniło, że autorka potraktowała istniejącą materię jako cenny surowiec, opierając swoje odważne decyzje projektowe na wyliczeniach, a nie wyłącznie na estetyce.

WYRÓŻNIENIE

Kacper Żak, Wydział Architektury Politechnika Krakowska

Tytuł Pracy: Wielofunkcyjna strażnica PSP w Nysie z wykorzystaniem modeli optymalizacyjnych i strategii zwiększających efektywność operacyjną

Promotor: dr inż. arch. Damian Poklewski-Koziełł

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Praca otrzymuje wyróżnienie za dobrze uzasadniony wybór tematu - wielofunkcyjnej strażnicy Państwowej Straży Pożarnej w Nysie jako kluczowego elementu systemu odpowiedzi na różne sytuacje kryzysowe, w tym te związane ze zmianami klimatu.

Na podkreślenie zasługuje świadomie skonstruowany program obiektu, nawiązujący do tradycyjnej roli remiz strażackich - wielofunkcyjnych ośrodków życia lokalnej społeczności.

Obiekt stanowi bazę interwencji strażaków, ale też jest miejscem, gdzie osoby poszkodowane w razie potrzeby mogą znaleźć czasowe schronienie w przygotowanym do tego środowisku, zapewnia przestrzeń dla edukacji, ćwiczeń oraz różnych aktywności mieszkańców.

Projekt jest prośrodowiskowy w głębszym sensie, mimo, że zaproponowane rozwiązania materiałowo-budowlane odchodzą od najczęstszego schematu na rzecz trwałości i odporności na różne sytuacje kryzysowe (jak np. powódź).

Jury zwraca uwagę na wykorzystanie w pracy makiety, co zapewne ułatwiło dojście do klarownej struktury i lapidarnej formy budynku.

III MIEJSCE

Agnieszka Ruchała, Wydział Architektury Politechnika Krakowska

Tytuł Pracy: Centrum Edukacji Ekologicznej na Kampusie Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Czyżynach

Promotor: dr inż. arch. Bartosz Dendura

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Praca zasługuje na wyróżnienie ze względu na wyjątkowo kompleksowe podejście do idei zrównoważonego rozwoju oraz umiejętne połączenie funkcji edukacyjnej, społecznej i środowiskowej. Projekt nie ogranicza się do zastosowania rozwiązań proekologicznych, lecz traktuje architekturę jako aktywne narzędzie kształtowania świadomości ekologicznej użytkowników.

Na szczególne uznanie zasługuje wykorzystanie szeregu prośrodowiskowych rozwiązań, takich jak drewniana konstrukcja, zielone dachy i tarasy, retencja i ponowne wykorzystanie wody opadowej, odnawialne źródła energii oraz system pozyskiwania wody z mgły. Rozwiązania te nie tylko ograniczają wpływ budynku na środowisko, ale również pełnią funkcję edukacyjną, czyniąc z obiektu „żywe laboratorium” odpowiedzialnego środowiskowo podejścia do projektowania budynków.

II MIEJSCE

Karolina Rymaszewska, Wydział Architektury, Inżynierii i Sztuki, Sopocka Akademia Nauk Stosowanych

Tytuł Pracy: Projekt współczesnej biblioteki jako centrum integracji społecznej

Promotor: prof. SANS dr inż. arch. Bartosz Felski

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Autorka zaprojektowała bibliotekę schowaną pod zielonym nasypem, precyzyjnie wyliczając jej emisje środowiskowe za pomocą dedykowanego do tego programu. Projekt wdraża cyrkularność, planując ponowne wykorzystanie gruzu i materiałów z rozebranego na działce warsztatu oraz optymalizując lokalne łańcuchy dostaw. Zamiast tworzyć kolejną standardową kubaturę, projekt oddaje całą powierzchnię dachu lokalnej społeczności jako ogólnodostępny park, stając się prawdziwym, tętniącym życiem centrum integracji społecznej. 

I MIEJSCE

Martyna Galczewska, Wydział Architektury Politechnika Gdańska

Tytuł Pracy: Projekt budynku ośrodka dialogu kulturowego w Krakowie. Architektura jako narzędzie promowania sztuki oraz wzajemnego zrozumienia i współpracy.

Promotor: dr hab. inż. arch. Robert Idem

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Zaprojektowany obiekt o złożonej funkcji, zlokalizowany w kontekście urbanistycznym o walorach historycznych i przyrodniczych wzbogaca tkankę miejską o nową, istotną społecznie funkcję oraz wyróżnia się atrakcyjnym, nowoczesnym wyrazem architektonicznym, z poszanowaniem charakteru miejsca.

W projekcie uwzględniono szereg rozwiązań prośrodowiskowych, dotyczących poszczególnych etapów życia budynku. Kompleksowo zadbano zarówno o efektywność energetyczną (m.in. zwartość bryły, izolacyjność termiczna przegród, ograniczenie przegrzewania, przewietrzanie naturalne i odzysk ciepła z wentylacji), komfort wewnętrzny i warunki użytkowania (oświetlenie naturalne, warunki akustyczne, mikroklimat wnętrz), jak i aspekty odziaływujące w skali urbanistycznej – ograniczenie emisyjnego transportu, przestrzeń biologicznie czynna oraz ograniczenie odziaływania termicznego na otoczenie.

Na szczególną uwagę zasługuje wykorzystanie elementów i materiałów z odzysku (idea banku materiałów), co ważne, zatasowanych w twórczy i przemyślany sposób, m.in do stworzenia unikalnego detalu architektonicznego.

Projekt podany jest w bardzo czytelnie. Na uwagę zasługuję niezwykła dokładność i szczegółowość opracowania, w tym jakość rysunków technicznych, która świadczy nie tylko o świetnym warsztacie projektowym, ale przyczynia się również do optymalizacji energetycznej oraz wysoce uprawdopodabnia poprawność i możliwość zastosowania zaproponowanych rozwiązań proekologicznych.

DYPLOMY MAGISTERSKIE

WYRÓŻNIENIE

Wioletta Januszko, Wydział Architektury Politechnika Warszawska
Tytuł Pracy: Niedobór powierzchni biologicznie czynnej na terenach zwartej zabudowy. Przekształcenia funkcjonalno-przestrzenne oparte o sieć parków kieszonkowych na obszarze dzielnicy Praga-Północ w Warszawie. 
Promotor: dr inż. arch. Anna Cudny

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Praca otrzymuje wyróżnienie za ciekawą próbę odpowiedzi na ewidentne niedoskonałości narzędzia planistycznego służącego do programowania terenów zielonych w planach zagospodarowania przestrzennego, czyli wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. W pracy wykazano, że osiągnięcie wskaźnika PBC nie gwarantuje przydatności ekosystemowej i zaproponowano autorską, uwzględniającą kryteria jakościowe propozycję waloryzacji terenów zieleni.

Ta propozycja zastosowana została do planu przekształcenia obszaru zdegradowanego w gęsto zabudowanej dzielnicy z niedoborem zieleni - warszawskiej Pradze Północ. Projekt zawiera oparte na szczegółowej analizie stanu istniejącego wskazanie wielu miejsc interwencji w bardzo różnych skalach wzbogacające sieć błękitno-zielonej infrastruktury miasta.

Ilustracja projektowa - zespół zabudowy wielofunkcyjnej z siecią parków kieszonkowych jako elementem krystalizującym stanowi potwierdzenie tezy, że intensywna zabudowa i istotny przyrost PBC nie są ze sobą sprzeczne.

WYRÓŻNIENIE

Magdalena Chmielecka, Wydział Architektury Politechnika Gdańska

Tytuł Pracy: W kierunku zrównoważonej architektury w obliczu wyzwań związanych ze zmianami klimatycznymi. Projekt ośrodka odnowy i wypoczynku na terenach przyrodniczych w Naeroyfjord w Norwegii.

Promotor: dr inż. arch. Izabela Burda

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Pani Magdalena Chmielecka w swojej pracy podjęła się bardzo trudnego problemu projektowego: jak zaprojektować, wybudować i użytkować ośrodek odnowy i wypoczynku w przepięknym dziewiczym i chronionym krajobrazie norweskich fiordów. Autorka postawiła na samowystarczalność pod względem materiałowym wykorzystując do budowy technologię ubijanej ziemi, drewnianą konstrukcję szkieletową oraz lokalny kamień. Również pod względem energetycznym budynek został wyposażony w nowoczesne technologie OZE m.in. KiteMill,  turbiny wodne i biogazownię z odpadów organicznych zasilające bank energii.

Autorka próbuje  wpisać projektowaną architekturę w system obiegu zamkniętego. Chroniąc zasoby wodne poprzez wykorzystywanie wody deszczowej w uprawach towarzyszących terenom rekreacyjnym, zaproponowała technologię przetwarzania ścieków i bioodpadów na naturalne nawozy. Rozwiązanie przestrzenne tak złożonych uwarunkowań obarczone odpowiedzialnością za lokalne piękno krajobrazu o najwyższych wartościach środowiskowych, wpisanego na listę UNESCO mogłoby onieśmielać. Nic bardziej mylnego - p. Magdalena Chmielecka udowodniła, że im trudniejsze wyzwanie tym lepszy projekt. Tym razem projekt odpowiedzialny środowiskowo i klimatycznie odważnie ukazuje swoje piękno w szacunku do lokalnego kolorytu, zastanych materiałów i tradycji.

III MIEJSCE

Izabela Bonk, Wydział Architektury Politechnika Śląska

Tytuł Pracy: Międzygatunkowość. Odejście od architektury antropocenu.

Promotor: dr inż. arch. Jan Kubec

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Praca wyróżnia się niestandardowym podejściem projektowym, opartym na idei bioakupunktury miejskiej rozumianej jako system bioróżnorodnych interwencji architektoniczno-przestrzennych. Zaproponowana strategia stanowi interesującą alternatywę dla wielkoskalowych działań planistycznych. Dyplomantka ze szczególną wrażliwością odnosi się do zagadnienia często pomijanych miejskich użytkowników nieludzkich, redefiniując pojęcie odbiorcy architektury.

Zaproponowane strategie integracji natury i architektury oparte są o innowacyjne biomateriały i rozwiązania technologii typu low-tech. W pracy zastosowano również narzędzia algorytmiczne wspierające dobór gatunków w projektowanych enklawach bioróżnorodności, pozwalając na kształtowanie mikroekosystemów miejskich.

Opracowanie łączy refleksję teoretyczną z propozycją praktycznych rozwiązań, stanowiąc istotny element w dyskusji nad kierunkami myślenia o roli architektury w kształtowaniu zrównoważonego środowiska zbudowanego.

II MIEJSCE

Marcin Owczarek, Wydział Architektury Politechnika Gdańska

Tytuł Pracy: Miasto przywrócone. Rewitalizacja obszarów poprzemysłowych w Łodzi

Promotor: dr inż. arch. Magdalena Rembeza

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Nagrodzony projekt porusza tematykę rewitalizacji terenów poprzemysłowych Łodzi. Zakłada przywrócenie pierwotnego ducha miejsca i wyeksponowanie zabytkowych struktur fabrycznych przy jednoczesnej trosce o środowisko naturalne.  Wśród interesujących zabiegów na szczególną uwagę zasługuje odkrycie podziemnego biegu rzeki i przywrócenie jej do stanu przed jej zakopaniem i zabudową. Autor zwraca uwagę na duże znaczenie rzeki dla obszarów nie tylko obecnie, ale przede wszystkim w przyszłości. Ponadto w pracy zaakcentowano istotę przedłużenia istniejących ciągów zieleni miejskiej, tworząc spójny, ekologiczny korytarz.

Projekt w ciekawy sposób przywraca zdegradowane obszary miastu, jednocześnie tworząc atrakcyjne środowisko przyrodnicze. Nowa kubatura projektowana jest w sposób zintegrowany z zabytkową strukturą fabryki. 

Praca jest również ciekawa pod względem architektoniczno-urbanistycznym, co udowadnia, że projektowanie prośrodowiskowe jest nie tylko potrzebne, ale może być też wyjątkowo atrakcyjne wizualnie­­.

I MIEJSCE

Michalina Śliwska, Wydział Architektury Politechnika Gdańska

Tytuł Pracy: Ogródki działkowe i ich znaczenie w przestrzeni miasta

Promotor: dr inż. arch. Monika Arczyńska

Uzasadnienie sądu konkursowego:

Niezwykle ciekawa praca, w której autorka podejmuje temat upraw miejskich, przechodząc od skali planistycznej przez urbanistyczną do architektonicznej. Autorka udowadnia, że uprawy miejskie to nie tymczasowa moda, ale ponad stuletnia tradycja i jedna z podstawowych potrzeb mieszkańców miast. Uprawianie roślin zapewnia bliższy kontakt z przyrodą, rodzi interakcje społeczne, intensyfikuje więzi lokalne….., ale również staje się jednym z ogniw zielono błękitnej infrastruktury i szerzej elementem ekosystemu miasta.

Autorka na podstawie przeprowadzonych wnikliwych analiz zjawiska ogrodnictwa miejskiego oraz diagnozy działania współczesnych ogrodów działkowych, a także różnorodnych ogrodniczych inicjatyw społecznych, zaproponowała własną nowatorską typologię upraw miejskich, pozwalającą na różnorodne doświadczanie i zaangażowanie mieszkańców w uprawy. Od implementacji drzew i krzewów owocowych w zielni miejskiej, poprzez małe ogrody grządkowe, bardzie złożone organizacyjnie ogrody społeczne i w końcu centra działkowe z zapleczem edukacyjnym i produkcyjnym.

Autorka wskazała także na ogromny potencjał rodzinnych ogrodów działkowych. Udowodniła, że można je przekształcać w tereny łatwo dostępne dla mieszkańców, przy jednoczesnym zachowaniu ich tradycji i dorobku. Praca dyplomowa p. Michaliny Śliwskiej udowodniła, że ogrodnictwo miejskie  należy rozumieć nie jako pojedyncze rozsiane w tkance urbanistycznej uprawy, ale przemyślany, uporządkowany i sprawnie zarządzany system, będący częścią ekosystemu miasta.